Tinnitus Tanımı

Tinnitus, kokleada titreĢim ve mekanik aktivite olmaksızın sinir sistemindeki bir aktivite sonucu oluĢan kafa içinde meydana gelen sesin bilinçli bir Ģekilde algılanması olarak tanımlanır. Jastreboff ve Hazel ‟in tanımlamasına göre tinnitus; periferik ya da santral sinir sistemindeki farklı lokalizasyonlarındaki nöronların uyarılmasındaki senkronizasyon bozukluğunun bir göstergesi olarak kabul edilmektedir .

Tinnitus latince’de zil çalmak , çan çalmak anlamına gelen “tinnire” kelimesinden köken almaktadır. Günlük kullanımda kulakta veya kafada “uğultu” ya da “çınlama” olarak tanımlanabilmektedir. Tinnitus, iĢitme sisteminde sık gözlenen bir semptom olmakla birlikte kesin bir etiyolojisi yoktur. Tinnitus; iĢitme kaybı, hiperakuzi ve rahatsız edici ses algısı gibi odyolojik bulgularr , depresyon, endiĢe , korku , terleme , çarpıntı , uykusuzluk , konsantrasyon problemi , sakinliğini kaybetme , sinirlilik gibi nöropsikolojik bulgular gösterebilir. Bu nedenle tinnitus bazı insanlar için kronik stres olarak tanımlanmaktır.

Tinnitus algısı çoğunlukla normal sese benzemediğinden dolayı hastalar genellikle duydukları tinnitus seslerini tarif etmekte zorlanırlar. Tinnitus kesikli veya sürekli ses algısı olarak tanımlanabilir. Tinnitus Ģiddetli veya tiz olarak ve gün içerisinde sürekli değiĢken veya sabit de olabilir. Tinnitus eĢleme testlerinde tinnitus Ģiddetinin iĢitme eĢiklerinin 10-30 dB üstünde elde edildiği gözlenmiĢtir(6) . Bu nedenle gerçek tinnitus Ģiddeti çoğu kez hastalarının algıladığı tinnitus Ģiddetinden daha düĢük Ģiddettedir.

Yazar Hakkında
Toplam 10 yazı
Van gogh'un Kulağı
Van gogh'un Kulağı
Yorumlar (Yorum yapılmamış)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

×

Bir Şeyler Ara